Yumurcağın tüm zorluklarına rağmen bizden kopmayan, gülen yüzünü ve bilgi dağarcığını bizlerden esirgemeyen deneyimli üyemizin mutluluğunu aşağıda kendi kelimeleri ile okuyacaksınız. Lütfen yazının devamına tıklayınız... TUPBEBEK.COM olarak tebrik ederiz. Bebeğimize site ahalisi olarak uzun ve sağlıklı ömürler diliyoruz.

Canlarım merhabalar her birinize, kucak dolusu sevgilerim sizler için. Güzellerim sizlere doğum hikayemi anlatayım.

Ayın birinde suyum gelmeye başladı. Ben bunu hissettim ve hemen hastaneye gittik ama, yapılan muayene sonucu suyumun gelmediğini söyledi doktor. Tekrar eve döndük ama, benim suyum geliyordu. Evdeyken de daha bir artmıştı. Neyse ben evimin tozunu aldım. Çamaşırları yıkadım oğlum sağ olsun evimizi süpürdü. Yıkanan çamaşırları astı. Bu arada sancım da gelmeye başladı. Nasılsa ertesi gün kontrole gidecektik.

sabah 8:30 a kadar dayanabilirdim diye düşündüm. Ablamla MSN de sohbet ediyor, hem de olanı biteni anlatıyordum. Sancılarım 10 dakikada bir gelmeye başladı. Öyle çok can acıtıcı değillerdi .
Saat 02:00 gibi yatayım artık dedim. Uyumak ne mümkün? Her sancım geldiğinde gözümü açıp saate bakıyorum.
Saat 04:00 olduğunda dayanamadım artık eşimi kaldırdım. Hazır olan eşyalarımızı arabaya yerleştirdik. Trafik de olmadığı için çok kolay hastanede olduk. Doktor muayene ettiğinde suyumun gelmekte olduğunu gördü. Hemen acil olarak sezaryene alınacaktım.
Gerekli işlemler yapıldı. Ameliyathane hazırlandı. Epidural yapıldı beklediğim gibi acı hissetmedim. Her şey yolunda.Yalnız epidural'i yaparken sancım geldiğinde söylüyordum duruyor sancının geçmesini bekliyorlardı. Neyse ameliyata girdik. Karnımda ellerini hissediyor ama ağrı sizi hissetmiyordum. Bu bana söylenmişti ama yaşayınca çok garipsedim. Eşim de benimle birlikteydi . Ona bebeğin başının çıktığını ve bakmasını söylediler. Eşim baktı ve hıçkırıklarını tutamadı.
Maalesef biz telaşa düşüp kameramızı ve mini fotoğraf makinemizi da unutmuşuz. 06:03 Neyse doğum gerçekleşti bebeğimi ben de görmek istiyordum. Eşime göbek kordonunu kesmesini ister mi diye sordular eşim istemedi.
Biraz sonra giydirip yanıma uzattılar başı başımın yanındaydı. Bize öğretilen bir şey vardı minik bebekler koklanır öpülmez, ama ben hıçkırıklarımın arasında öpüyor öpüyordum mini minnacığımı. Sıcacık yanağı vardı. Doyamadım yavruma. Eşimle birlikte beni yalnız bırakıp çıktılar.

Her iki elimin de üstünde kateterler vardı. Birine şekerimi ayarlamak üzere bir sistem yerleştirildi diğerine de serum. Odama çıkarıldım. Ne kadar zaman oldu bilmem eşim geldi. Bebeğimin yanındaymış o ana kadar.

Kilosu 4065gr, Boyu 51cm., Baş ölçüsü 35cm. Eşime bebeğimi sordum.Tıpkı sensin dedi bana gözleri burnu ağzı yanakları kaşları çenesi,tıpkı sen
Oğlumu görmek istedim. Onun da şekeri kontrol ediliyormuş. Burnundan bir hortum ile beslenmesini gerçekleştiriyorlarmış. Çok üzüldüm bunu duyunca canı acıyor miniciğimin diye. Ağlamaya başladım gene getirsinler bebeğimi bir göreyim dedim. Getirdiler minnacığım nasıl da yorgun görünüyor. Ancak ertesi gün ayağa kalkabileceğim ve oğlumu görmeye gideceğim. Bu arada bana sütümü sağmamı söylediler. Bir şırıngaya sağıyordum ve ilkinde sadece 2 mililitre çıktı. Hemşireye verip gönderdim . Daha sonra 6 daha sonra da 13 mililitreye ulaştı.
İkinci gün kalktım ve bebeğimin bakım odasına gittim. Orda bakımda bir çok bebek vardı. Benim minnacığımın elinin üstüne kateter yerleştirilmiş oradan kan şekeri benim gibi düzenleniyordu.Oğlum da benim gibi şeker hastası mı? diye sordum. Değilmiş ama, her zaman kan alıp şeker düzeyine bakılmasındansa bu sistemin daha iyi olduğu söylendi, her şey düzene girmişti. bebeğimin şeker düzeyi harikaydı.
Üçüncü gün de tamamen yanıma getirildi. Şükürler olsun Allah'ıma bana da
4. günde taburcu olacağım söylendi. Önce ameliyat yerimin pansumanı açılacak ve banyo yapacağım. Bakacaklar ne durumda diye.
Çıkacağım söylenen gün bir de baktım ki karnım ateş gibi yanıyor. Ateşim de 38.7. Karnımda kırmızı hemen hemşireye söyledim. Geldiler ve açtılar pansumanı maalesef yara yerim enfeksiyon kapmış. Bir iki gün kalırım diye düşündüm ama geçmiyordu bir türlü. Bayağı bir ciddi şekilde enfeksiyon ilerlemiş.

Tablet olarak antibiyotik veriyorlardı. Onu kestiler, elime kateter yerleştirip oradan damardan antibiyotik vermeye başladılar. Bu durum benim moralimi çok bozdu. Bebeğime zararı olabileceğini düşündüm. Hatta bebeğimle beraberliğim çok kısa sürecek diye de düşündüm. Acı acı ağlıyordu bebeğim. Ayrılacağımız için ağlıyor diye düşünüp ben de ağlıyordum.

15 gün hastanede kaldık bebeğimle. Çok zor anlardı. Hala enfeksiyon geçmiş değil ama iki gündür antibiyotiği ağızdan alıyorum, ayrıca pansumanımı aile doktorumuz yapacak (pansuman her gün yapılacak). Bir hafta sonrasında muayeneye gideceğiz tekrar.
Bebeğim bir tanem acılarım olduğunda bile şükür ettim Allah'ıma sizler için dualar ettim arkadaşlarım. Hamile olanlara kolay doğum ve sonrasında sağlık diledim. Anne baba olmayı bekleyen çiftlere de doğum anımdan itibaren her dakika dua ettim. Umarım Allah'ım kabul eder.

Şimdi bebeğim mışıl mışıl uyuyor. Ben de sizlere yazabiliyorum rahatlıkla. Şükür bebeğim sağlıklı, iki hafta içinde 460gr aldı yavrum. Sütüm yarıyor demek ki. 9.gün de göbeği düştü. Ona banyo yaptırmak harika. Obur bebeğim doymak bilmiyor. Onun için bazı akşamlarda mama vermek durumunda kalıyorum.

Uyku düzeni çok şükür iyi. Arada ağlıyor sancısı oluyormuş. Ben de onunla birlikte ağlıyorum o zamanlar çaresizlikten. Ne yapsam maalesef rahatlatamıyorum o sıra canı çok yanıyormuşçasına ağlıyor.
Gündüzleri çok keyifli. Gülücükler veriyor. Dudak hareketlerine de bayılıyorum. Her hareketini inceliyorum. Gece nefes alıyor mu diye bakıyorum. Anlamadığımda dokunup hareket etmesini sağlıyorum.
Hala inanamıyorum sen benim bebeğim misin, karnımda büyüdün de şimdi de göğsümden mi besleniyorsun diyorum ona. Meme emerken gözümün içine bakması çok güzel. Diliyorum tüm anne olmak isteyenler bu güzellikleri yaşasınlar.
Canlarım bu arada yazımı yazmadan önce her birinizin mesajını okudum ve çok duygulandım. Gözlerim doldu ve taştı ağladım. Sevinç gözyaşlarıydı bu kez. Bana verdiğiniz destek için her birinize teşekkür ederim.

Seheryeli